Ақынның мұңы

«Ақынның мұңы» мүсіні — мағынаға толы тыныштықтың бейнесі. Ол төмен қарап, үнсіз отыр. Арқасында — ата-баба үні сақталған домбыра. Аяғының астында — мәңгілік мәнге айналған кітаптардың үйіндісі.

Ақын сөйлемейді — ол естиді. Оның мұңы өтіп бара жатқан уақытқа, ұмытылған шындықтарға, тамырынан ажырап бара жатқан адамдарға арналған. Бұл жүрекпен сезінетін, музыка мен жады тоғысқан, ойшыл ақынның бейнесі.

«Ақынның мұңы» — бұл ағашқа айналған ой. Сезінуге болатын тереңдік. Заманауи шудан биік, ғасырлар бойы анық естілетін домбыраның мөлдір дауысы. Өмірдің мәңгілік музыкасы.